Broedertwist in de Hoeksche Waard

De eerste ronde van de RSB competitie was goed verlopen voor zowel team 2 als team 3 die beide in de vierde klasse spelen. Het derde team had Barendrecht/IJsselmonde 4 met 7-1 op de knieën gekregen en het tweede won met 6½-1½ van het derde team van dezelfde vereniging.

Beide teams stonden daarna broederlijk bovenaan in de stand. Maar daar kwam afgelopen donderdag een eind aan. Team 3 moest een ‘uit’wedstrijd spelen tegen team 2.

Met maar liefst 3 invallers (Robin had een activiteit , waar hij niet onderuit kon en Teunis en Rick waren ziek geworden) werd de strijd aangebonden met de clubgenoten van team 2. Als je op voorhand naar de partijen keek wist je dat het geen gelopen race zou worden voor het tweede. En dat bleek ook uit het verloop van de strijd.

Cees speelde tegen Loek en was als eerste klaar. Loek werd matgezet. Rob Bedeaux verloor van de sterke invaller Ronald Möhrke, Dirk won van Peter, Johan en Piet speelden remise Tobie verloor van  Jean-Paul en Frans won van Rob Proost.

Hij schrijft daarover: ”al vrij snel in de partij kwam ik een stuk tegen twee pionnen voor te staan doordat Rob een pionvorkje niet zag aankomen. Ik dacht toen de partij comfortabel te kunnen uitspelen. Dat viel vies tegen. In het eindspel (na een onnodige dameruil) ging ik te nonchalant spelen waardoor ik op een bepaald moment te maken kregen met een vrijpion op de f- en een op de c-lijn. De koning kon de pion op de c-lijn tegenhouden en ik was net op tijd terug met mijn paard om de c-pion af te stoppen. Rob gaf vervolgens op, omdat ik nu met míjn vrijpionnen aan de slag kon. Achteraf bleek bij de computeranalyse dat wij beiden een winnende zet van Rob over het hoofd hadden gezien (41 … Ke7 was een blunder van mij. 42. f6+! ipv c7). De analyse gaf na f6 een sprong aan van -9.6 naar +4.6. Ik heb dus geluk gehad.”

Ook Jan-Paul mocht niet klagen:  “De start liep naar wens tegen tegenstander Sem Peters. Ik wist 2 dubbelpionnen te creëren en kwam prima uit de opening. In het middenspel maakte ik meerdere tactische fouten waarvan één blunder, waardoor ik een kwaliteit verloor en flink positioneel achterstond. In het eindspel was het mijn paard en toren tegen 2 torens (-1 pion). Met wat geluk en heel veel paardsprongen, blunderde Sem een vork waardoor ik een toren kon winnen.”

Hans speelde remise tegen Pleun: “Waar de één pech heeft, heeft de ander geluk. Tegen Hans stond ik verloren met 2 torens aan op de a en h-lijn vastgeplakt, witte loper geparkeerd achter eigen pionnen op b7 en een paard wat ook geparkeerd stond kon ik allen maar afwachten hoe mijn tegenstander het ging afmaken. Hij pakte een pionnetje met het idee om daarna mijn stelling te verbouwen. Maarrrrrr, met een uitval van mijn Dame kon ik zijn loper en toren aanvallen en dat zou dus een vol stuk kosten. Na even adem te hebben gehaald, wat al 5 minuten geleden was, bood ik remise aan. Werd geaccepteerd. Punt is dat na slaan van zijn loper hij nog steeds vrijwel gewonnen stond. Geluk gehad dus. Waarschijnlijk was hij van zijn stuk gebracht en heeft niet verder gekeken.”

Uiteindelijk werd het 5-3 voor het tweede, maar het had net zo goed 4-4 of zelfs 3-5 kunnen worden.

Persoonlijke resultaten:

Rob Bedeaux                  – Ronald Möhrke            0 – 1 *

Piet Bervoets                   – Johan de Moor             ½ – ½

Jan-Paul Doolaard         – Sem Peters                    1 – 0 *

Tobie Doolaard               – Jean-Paul Benard        0 – 1

Dirk van Vuuren              – Peter van Es                  1 – 0

Hans Brussaard             – Pleun Notenboom      ½ – ½

Frans Op de Beek          – Rob Proost                    1 – 0 *

Cees vd Berg                   – Loek Gäde                     1  – 0 *  

De partijen met * staan in het archief.